Kanuni Sultan Süleyman avlanmaya çıktığı bir gün yağmura yakalanınca o civardaki evlerden birine sığınır.Sıcak ateşin karşısında ıslanan elbiselerini kuruturken , “gerçekten şu ateş bin altına bedel” der.

Padişah geceyi geçirdikleri evden ertesi gün ayrılırken ev sahibi olan köylüye , “Borcumuz ne kadar ?” diye sorar.Uyanık köylü:

“Bin bir altın yeter” diye cevap verir. Padişahın hayretler içerisinde kaldığını görünce şöyle açıklar:

Soğuk bir kış akşamı, bir pidecinin kapısından içeri, yaşlı bir amcayla teyze girmiş, bir masaya oturmuşlar.

Amca masaya gelen garsona, büyük bir pide, bir çoban salata ve bir ayran ısmarlamış. Garson az sonra siparişleri getirmiş.

Amca pideyi ikiye bölerek yarısını teyzenin önüne koymuş, sonra salatayı ikiye bölerek tabağın karşı kısmına doğru itmiş, sonra ayran bardağını ortaya koymuş, önce bir yudum kendisi içiyor, sonra da teyze bir yudum alıyormuş.

Tıpkı beden dili gibi ‘çay kaşığının da dili’ varmış.

-Çay kaşığını bardağın üzerine koymanın “daha içmeyecem, kafi” anlamına geldiğini hemen hemen herkes bilir. Ancak, bu hareketin ilk bardaktan hemen sonra yapılması “Bulaşık suyu gibi olmuş çok afedersin! Naaapmamı bekliyordun?” ifadesidir.

Küçük bir çocuk, hamile bir kadının karnına dokunarak:

- Ne var sizin karnınızda teyze,

Kadın:

- Çocuğum var evladım, diye cevap verir.