İlk göz ağrın benim anne,
Çünkü bütün ilkleri yaşadın bende.
Saçlarına düşen ilk akım mesela,
Alnındaki ilk dalgalanma,
Yüreğindeki ilk burkuntu ve ilk acı,
Entarindeki ilk yama…

İlk gurbet vurgununum senin,
Aylarca mektubunu beklediğin.
İlk gözyaşın,
Derinden çektiğin ilk ah,
Güneşi uykusuz gözlerle selamladığın ilk sabah,
İlk açlığın, ilk yanık yemeğin.
Sofrada yarım bırakmak zorunda kaldığın
İlk ekmeğin.
İlk ev hapsin,
Saatlerce başımı beklediğin.

Dizlerinde hissettiğin ilk sızıyım ben,
Göz bebeklerinde yanan kan kırmızı,
Sonra, çözebildiğin ilk problem
Yazabildiğin ilk güzel yazı,
Kavak yelleri esince başımda,
Yüreğine damlayan ilk çaresizlik.
Uzak diyarların kimsesi olmuşken ben,
Yaşadığın ilk kimsesizlik…

Şimdi çökmüş olsa da yüreğine ayrılık acısı
Biliyorum hâlâ ilk gururunum senin
İlk onurunum.
Büyümüşüm gibi bakma bana anne,
Hâlâ nazlı yavrunum senin
Küçük çocuğunum…

Filiz Kalyon
Berceste Dergisi