|
 Belki gelirim,
Tuz buz olmadan yüreğim daha.
Gelip konarım,
Dallarına bir kiraz ağacının.
İçimi dökmek için sana,
Buruk ve yalnız içimi,
Derinden gül ateşine yanmış,
Bir bülbül gibi inlerim…
Belki tanırsın,
Uzaklardan, tozlu yollardan gelmiş gibi,
Sarılırsın,
Elimden tutarsın sıkıca,
Anlarsın beni,
Uzak diyarları seyreder gibi,
Seyredersin, buğulanmış gözlerimi…
Belki ağlarsın,
Görünce ucu yanmış yüreğimi.
Beni anlamak için,
Bir bulutun gölgesine sığınırsın.
Sonra uyursun,
Tenha yalnızlıklarda bırakıp beni,
Güzel rüyalara yol almak için,
Bir daha uyanmazsın…
Filiz KALYON
Berceste Dergisi
|
