İki şehir adı sordular benden.    
Biri Mekke biri Medine dedim.    
Güzel koku aldık dediler senden.    
Aynayı bir çevir kendine dedim.

Onlar ki çilenin sefasındalar.    
Her türlü dostluğun vefasındalar.     
Tövbenin bilmem kaç defasındalar.    
Girmişler yokluğun bendine dedim.

Dedikodu, fitne yeli estirir.    
İftira, günahsız başı kestirir.    
Nefs, göze haramı helâl gösterir.    
Düşme tuzağına, fendine dedim.
    
Emîre itaat yorumsuz olsun.    
Rasûl’e muhabbet hatanı yolsun.    
Pişmanlık senin de içine dolsun.    
Ne denir Uhud’un Hind’ine dedim.
    
Herkesi kendin bil, düşünme hile.    
Sakın ha yalanı dolama dile.    
İnsan tevâzu ve tefekkür ile    
Yükselir Allâh’ın indine dedim.

M. Faik GÜNGÖR
Yüzakı Dergisi