Yine bir akşam vakti, deniz ufkunda kuşlar
Sanırsın bir tabloda zamanı dondurmuşlar...
 
Martılar çekilirken, suda yanıyor güneş!
Tutuşan hicranımdır, ruhun azabına eş.
Bu sanki bir yolculuk, gitmek başka âleme;
Ne kadar çok benziyor şu veda, bir ölüme!

Ufukta renk demeti, kanayan yarasıyla,
Baş başa kalsın gönül eski macerasıyla...
Ölüm düşüncesi ki çıban gibi zonklatır.
Veda deniz ufkunda siyah, uzun bir satır.
Ötelere iştiyak tesellidir her ruha
Yalnız melâl düşen his, inkâr eden güruha...
İçimde hoş duygular, deniz sakin, martı lâl
Uzaklarda yâr-ı can, yalnız sisli bir hayal...
 
Ne hazin bir tablodur şu akşam vakitleri,
Ürpertir bir gönülde kalan son ümitleri...

İSA YAR