Sultan 2. Murad, İstanbul’u fethetmek oğluna nasip olacak inancıyla ve o fethi görebilmek arzusuyla tahtını bırakmıştı...
Oğlu çocuktu daha... Geleceğin Fatih’i çocuktu...
Bi tarafta Peygamber müjdesine şahit olmak için saltanatı bırakan bir baba...
Diğer tarafta “Padişahsan gel tahtına otur. Yok ben Padişahsam emrediyorum, gel tahta geç” diyebilecek zekâ ve basirete sahip bir çocuk.

Dedik ya, dindar erkekler olarak otuz sene öncesine kadar, bırakınız elimizi, hayalimizin dahi ulaşmadığı makamlara ulaştık... Servet ve şöhret kazandık...

Fark edilmeyişimiz fark edildi; ne zamandır parmakla gösteriliyoruz...
Allah için cebimiz de doldu...

Ama bize bir şeyler oldu: Cebimiz doldukça yüreğimiz boşaldı sanki: Sevmeyi, vermeyi, hoş görmeyi, şefkat etmeyi unuttuk...
Yaşama amacımızdan uzaklaşıp “sıradan”laştık. Gitgide “dünyacı” varlıklara dönüştük.

Balık avlamadaki tekniklerden biri de bilindiği gibi, ışıkla avcılıktır. Bu teknik, balıkları cezbedip bir araya toplayarak av sahası içinde tutmak için kullanılan optik yemleme yoludur.

Türkiye’de olup bitenlere bakınca ışıkla balık avlama tekniği aklıma geliyor. Hemen her hafta bir yere ışık tutuluyor ve eğitimle koşullanmış zihinler oraya yönlendiriliyor. İster siyaset, ister giriş sınavları, isterse spor olsun; kamplaşma garanti.

Bir hafta sonu akrabalarla evde Fenerbahçe-Galatasaray maçını izlerken ortam çok gerildi. Bağrışmalar üzerine babam geldi ve yüksek sesle bir soru yöneltti: “Hangi imtihanı kazandınız da Fenerli veya Galatasaraylı oldunuz?

Çağımız toplumunun değer yoksunluğu yaşaması, değere dayalı bazı davranışlar gördüğü zaman onu şaşırtmaktadır. Zamanın insanının muhtaç olduğu “değer” ne anlama geliyor.

Değerler, kültür ve topluma anlam ve önem veren ölçütlerdir.

Değerler, paylaşılırlar; kişilerin çoğunluğu bu değerler üzerinde uzlaşmışlardır.

Değerler, ciddiye alınırlar; zira değerler sosyal ihtiyaçların karşılanmasında fert ve topluma motivasyon işlevi kazandırır.

Zamanın içine yeni başarılar inşa edememiş milletler, geçmiş başarılarla avunur!
Bu yüzden Osmanlı’nın sürekli başarılarını konuşuyoruz...
Zaferlerini ballandıra ballandıra anlatıyoruz...

Avunup duruyoruz anlayacağınız, övünmekten fırsat bulup ders bile alamıyoruz!

Pek tabii Osmanlı’yı öğrenmemiz, hatta çözmemiz, derinlemesine keşfetmemiz lâzım. Bu geleceğimiz açısından önemlidir...
Ne var ki, zaferlere kilitlendiğimiz için, Osmanlı’nın asıl başarısını ıskalıyoruz.