Gökkuşağım...
Neden zamansız yağmurların arkasında mekanın?
Ve neden hep tutamayacağım kadar yakın, tutacağım kadar uzaksın?..
Neden hep nefes nefeseyim?..
Gökkuşağım...
Her renginden taç yapıyorum saçlarıma.
Ve her rengin yepyeni renklere dönüşüyor başımda...
Dönüyor başım.
Gökkuşağım...
İsimler veriyorum ışıltılarına...
Biliyorum, gözlerin işte böyle parlıyor.
Biliyorum, gözlerin işte böyle rengarenk kokuyor!..
Gökkuşağım...
Öyle yakın ama öyle uzaksın ki...
Öylesine parmaklarımın ucunda ama öyle tutulmazsın ki.
Gökkuşağım...
Seni yüreğimle seviyor, gözlerimle sarıyor ve dokunmadan okşuyorum.
Mekanı zamansız yağmurların ardında olan, gökteki kuşum;
Gökkuşağım...
Her yerimdesin...
Her yanımdasın...
Hatta, biliyorum, heryerdesin;
Yakalayamasam da.
Gökkuşağım...
