|
Edebiyat -
Has Kalem
|
 Birkaç satır not yazıyordum, irkildim birden... Çünkü yazdığım kâğıdı okudum ki, şöyle yazıyordu: Ya sizler olmasaydınız!
Ya sizler olmasaydınız?..
Olmasaydınız!
Mesela; ayna ne gösterebilir, bakan olmayınca? Yolu olmayan şehirler neye benzer veya anlamı ne kadar olur şehirlere çıkmayan yolların?..
Okuyanı olmayan mektuplar; göğü vuran oklara benzerdi! Öyle değil mi?
*
Çoğu zaman düşünmüştüm ve hep aynı sonuca çıkarmıştı bu yol beni: Ya sizler olmasaydınız! Sizler olmasaydınız; ben acaba kim olurdum?
Hani, buluta bakar çiçekler, yüzlerini ona dönerler... Fakat o değildir rahmeti veren;
Bulut, aracıdır yağmura!
Bulut aracıdır ama, lezzet tepsisini elinde taşıyan hizmetçiyi görür göz!
Hâlbuki hediye Sultan’ın ihsânıdır!..
Çoğu zaman düşünmüş ve sonunda anlar gibi olmuşum; bulutların, çöllerden geçerken, neden yağmur bırakmadığını!.. Ve anlar gibi oldum; sizler olmasaydınız hâlimin ne olacağını!
*
Çiçekler istemese, su akmazdı belki de gökten; bebekler muhtaç olmasa, süt çıkmazdı göğüslerden! Sis bile gıdası çoğu yaprakların; çamuru bile emen kökler oluyor...
Yazıyordum işte, irkildim birden... Çünkü baktım ki yazdığım kâğıda; “Sizler olmasaydınız, kim bilir ne olurdum” yazıyordu!.. Muammer Erkul
|
