Ömer bin Abdülaziz hazretleri buyurdu ki: “Allah’tan korkun ve mizah yapmaktan kaçının. Mizah kin gütmeye ve kötülüğe sürükler! Kur’an-ı kerim ile konuşun ve Kur’an’ın gölgesinde oturun. Eğer Kur’an size ağır gelirse o zaman güzel bir konuşma yapın, güzel şeyler konuşun!”

Hazreti Ömer yanındakilere sordu: “Mizaha neden mizah denildiğini bilir misiniz?” “Hayır, bilmeyiz!” dediler. Hz. Ömer, “Çünkü o (mizah) sahibini haktan kaydırır. Onun için ona kaydırmak mânâsına gelen ‘mizah’ kelimesi ad olarak verilmiştir.”

Hazreti Ömer, “Mizah yapan bir kimse, vekarını kaybeder, hafif görülür” buyurdu.

Denildi ki: “Her şeyin tohumu vardır. Düşmanlığın tohumu da mizah yapmaktır.” Deniliyor ki: “Mizah, yasağı ortadan kaldırır ve dostları ayırır.”
Muhammed bin Münkedir der ki: “Annem bana ‘Ey oğul! Çocuklarla şakalaşma ki onların yanında kıymetin düşmesin’ derdi.”

Hz. Muaviye’nin azadlısı Kasım şöyle anlatır: “Bir bedevî Resullaha ürkek bir devenin sırtında olduğu halde gelip selâm verdi. Hazreti Peygambere bir şey sormak için yaklaşmak istediğinde deve ürkerek kaçtı. Bu manzara karşısında Eshâb-ı kirâm güldüler. Deve ise bu huysuzluğunu birkaç defa tekrarladı. Sonra adamcağızı düşürüp ölümüne sebebiyet verdi, ‘Ey Allahın Resûlü! O göçebe, devesinin sırtından düşüp öldü’ dediler. Resulullah Efendimiz şöyle buyurdu: Evet, o öldü, fakat sizin de ağızlarınız onun kanıyla dopdolu olduğu halde!..”

Yahya bin Muaz buyurdu ki: “Dört şey, mümini gülmekten alıkoymalıdır: Ahiret işleri, geçim derdi, günahların verdiği sıkıntı, musibetlerden gelen elem.”
Hasan-ı Basri hazretleri de, kahkaha ile gülen bir gence, “Oğlum, Sıratı mı geçtin veya Cennete gideceğine dair bir garantin mi var da böyle gülüyorsun?” buyurmuş, o gencin de bir daha boş yere güldüğü görülmemiştir.

Hz. Ömer, “Çok gülenin heybeti azalır, çok şaka yapan ciddiye alınmaz” buyurdu.

Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki: “İnsanları güldürmek için yalan söyleyenlere, yazıklar olsun!”, “Çok gülen hafife alınır. Şakası çok olanın da vakarı gider.”

mehmet oruç